Wist je dat de pup die als laatste overblijft in het nest, deze energetische ervaring diep opslaat in het zenuwstelsel?
In de praktijk blijven pups soms āoverā
š¾ omdat er nog steeds geen gouden mandje voor deze pup was;
š¾ er voor deze pup steeds afzeggingen waren.
En dat gevoel is vergelijkbaar met wat kinderen ervaren die in de regel als laatste gekozen
worden bij de gymles.
Niet fijn.
Tuurlijk is er de blijdschap als ook deze pup op een fijne plek terechtkomt, uiteindelijk.
Op de diepere laag woont in de hond echter nog steeds wel de knagende twijfel over het
goed genoeg te zijn.
In de praktijk blijkt dat er onnodig veel spanning in het systeem aanwezig is, en blijft.
En dat kan zich uiten op heel veel manieren.
Je ziet het bijvoorbeeld terug in over-reageren op spanningen, op ieder geluidje, op voeding,
op prikkels in het algemeen, zowel binnenshuis als buitenshuis.
Net of de hond onder hoogspanning staat.
En dat doet wat met jou als mens van deze hond. Jouw ontspanning lijdt daar ook onder.
Er zijn ook honden die juist heel anders omgaan met het gevoel en enorme pleasers worden.
Om toch nog een beetje de aanvankelijke wond proberen te helen.
Maar ook honden die juist heel bezitterig of claimend worden. Of constant bevestiging willen.
Ze zijn allemaal verschillend en uiten het ook allemaal op een andere manier.
Zo zijn er ook altijd nog de ‘binnenvetters’ waar je niet zo veel aan merkt.
Maar weet dat als je hond als laatste pupje het nest verliet om bovenstaande twee redenen,
dat dit speelt. Ongeacht hoe/of je hond het uit.
š Er is gelukkig prima iets aan te doen:
Door op basis van een foto, in een sessie te werken op de diepere laag, kan de hoogspanning
worden opgeheven, en het zenuwstelsel van de hond weer richting ont-spanning bewegen.
En dat van jou vervolgens ook.
Met liefde š¤
Monique