Er is zachtheid nodig” zei de klacht.
De klacht die er altijd was, al heel lang.
Dag en nacht.
Wat ze ook probeerde,
De klacht bleef.
Ze was er he.le.maal klaar mee.
We stelden de klacht op, in onze online sessie.
Een zwarte steen.
Recht voor haar.
Haar blik afgewend.
Ze weigerde het aan te kijken.
Op het moment dat ze de moed vond
Zich gesteund voelde vanuit puurheid
Maakte ze contact met de klacht
Kwam uit haar onderbewuste
Dat het ging om ontbrekende zachtheid
✨Naar zichzelf✨
Zo stapte ze uit de drang van be-strijden
Over naar samen-werken vanuit verbinding
In dankbaarheid voor de boodschap van de klacht.
En dan kan de klacht haar loslaten.
Met liefde 🤍
Monique
“Wat zo fijn is bij jou, Monique,
is dat ik eindelijk mijn hele verhaal kwijt kan.
Ook de echt heftige dingen.
Zonder dat jij ervan schrikt of terugdeinst.”
Dit mooie compliment zette me aan het denken. Waarom schrik ik eigenlijk niet zo gauw van zware verhalen?
Het antwoord is eigenlijk heel simpel: ik ken de weg in het donker. Mijn eigen rugzak is in het leven ook flink gevuld geweest. Een groot deel daarvan heb ik inmiddels doorgewerkt, een deel is nog in beweging.
Juist doordat ik mijn eigen dieptes heb aangekeken, schrik ik niet van de afgrond van een ander.
Als therapeut geloof ik dat je een ander pas écht kunt gidsen als je weet hoe de modder voelt.
Dat betekent overigens niet dat ik álles aanpak. Een wijze gids kent namelijk ook haar eigen grenzen.
Maar voor de zware stukken die jou zo ontzettend in de weg zitten?
Daar loop ik zonder aarzeling met je mee naartoe.
Op jouw tijd en tempo.
Met liefde🤍
Monique
Het was me voorspeld;
“Jij gaat ook mensen helpen met NEI” zei ze.
Ik was even sprakeloos, als hondenmens dat af en toe een afslag neemt voor een poes, konijn of een paard wat uit balans is.
Maar mensen? En ze bedoelde echt helpen, niet een losse sessie hier of daar. Maar bouwen.
De ballast weghalen en ze terug naar authenticiteit brengen. Naar hun stralende kern 💫
En nu? Nu heeft ze gewoon gelijk!
🌱In 2026 ging het gebeuren, het voelt helemaal kloppend voor mij. Een bijzonder jaar, een 1-jaar volgens numerologie. Tel de cijfertjes maar bij elkaar op.
Het jaar van nieuw, van jezelf op 1 🤍
Heb je een klacht, fysiek of mentaal?
Of misschien wel al een wat langer aanhoudende aandoening of ziekte?
En ben je geinteresseerd in wat je lichaam jou daarmee liefdevol aanreikt?
Hoe pak jij dat aan?
🌱Voorheen dook ik als eerste in de GNM. Woohw, wat een boel info is daar te vinden over de oorzaken ervan. Dat bracht me altijd duidelijkheid over het waarom ervan. Mooi!
🌱 En dan zijn er ook nog best aardig wat boeken waarin je kunt lezen hoe het komt dat jij nou net (onbewust) deze klacht of kwaal naar je toe hebt gehaald. En vaak met ‘hoe nu verder’ erbij.
En daar ging het mis bij mij. Ik werd oprecht blij van wat er werd aangereikt. Altijd. Maar het bleef niet hangen op de een of andere manier. En.. eerlijkgezegd kostte het best wat moeite om weg te blijven bij de beleving van ‘eigen schuld, dikke bult’.
Nu snap ik waarom: de teksten zijn raak, zuiver en helder. En mijn brein en bewuste deel kunnen daar wel wat mee. Maar… het kon niet verder zakken naar waar het werkelijke transformeren zou mogen plastsvinden; het ónderbewuste…
🌿 En toen kwam NEI in mijn leven.
NEI zegt liefdevol: “Je hebt toen en toen in je leven dit en dat meegemaakt wat je niet hebt kunnen verwerken en wat zich in je systeem heeft vastgezet. Het zit op dit orgaan en het gaat om deze emotie. Zullen we het maar weghalen, zodat je het nu alsnog kan verwerken?”
En daarmee klopt het voor mij wel. Voor mezelf én voor cliënten.
Nix schuld, of je moet je anders gedragen of in het leven staan om van je klacht af te komen.
Het zit vast in je onderbewuste en daar kun je helemaal niet zomaar bij om iets te repareren.
Met NEI en de biotensor haal ik het in een (online) sessie voor je weg.
Daarom ben ik zo Blij met NEI 🤍💫
Je goede voornemens 🥰
Lukt het een beetje om ze in de praktijk te brengen?
Voor het geval je antwoord hierop is:
‘Ehmmm….niet echt’ 🙈
Zeg ik: ‘Dat doe je goed!’ 🫶
Want…
🌱 je bewuste brein bedenkt wat je in het nieuwe jaar graag anders wilt doen; beter, fijner, gezonder, leuker, meer passend bij jóu. Ongeveer zo ontstaan je goede voornemens.
Maar…
je bewuste brein is maar ongeveer 5% van jou.
Terwijl…
🌿je onderbewuste veel groter is, namelijk de resterende 95%.
En hier draait een heel ander programma dan in je bewuste.
In je onderbewuste zit alles opgeslagen wat je daar in de loop der jaren hebt geparkeerd aan onverwerkte emoties. Die gaan over heel uiteenlopende belevenissen; heel grote met een diepe impact, maar ook over de kleintjes, waarvan je eigenlijk geen idee had dat ze nog deel uitmaken van een actief programma.
Met NEI kom ik ze telkens weer tegen; de momenten waarop dat wat jij zo nodig had er niet kon zijn. Of waarop je bent gaan dragen wat veel te groot of te zwaar was voor jou.
Ze zijn er allemaal nog. Ze wachten totdat het voor jou tijd is om ze op te ruimen, er afscheid van te nemen. 🧹
Op dit moment dienen ze jou niet meer. Sterker nog, ze belemmeren je groei. Ze weerhouden je ervan om de beste versie van jezelf te zijn. En dus ook om je goede voornemens in actie om te zetten.
En…ze bedekken jouw unieke sparkel. ✨
Is het voor jou al tijd?⏳
In 1 NEI sessie (online of 1 op 1) kan er al zoveel gebeuren. 💫
Geen praatsessies, maar opruimen.
Voor jou, met liefde 🤍
‘WTF dóe ik hier eigenlijk?’
Jarenlang zat ik gevangen..in een karakterstructuur.
Een overlevingspatroon, ontstaan in mijn peuterjaren.
En dienend in het deel van mijn leven waarin borderline en narcisme dynamieken zo rijkelijk vertegenwoordigd waren.
Verstrikt in hoe ik er in hemelsnaam úit kon komen.
Lijdend, zoekend.. een energieslurpende situatie.
Tot ik enkele weken geleden mezelf met een NEI-sessie kon helpen.
En vandaag, ineens spontaan zuiver kan ervaren dat ik daar overheen ben. Het heeft me losgelaten. Ik hoef er niets meer mee. Met niets of niemand die verbonden is met dat oude veld.
Gewoon Poeff.. weg 🌟
Ik zat in een gevangenis zonder deur.
Die is nu heel, héél ver weg.
En ik ben heel, héél dichtbij.
En heel, héél Blij Met NEI!
En ik gun iedereen zo’n bevrijding.
♥️
“Als het goed gaat met mijn hond, gaat het goed met mij.”
Lieve hondenmoeder, ik zie jou, ik voel je.
Je zorgt zó ongelooflijk goed.
Je bent altijd alert.
Altijd aan het afstemmen.
Aan het scannen of het wel goed gaat met je hond.
Geen signaaltje dat jou ontgaat.
En je kunt pas écht ontspannen a
ls je hond ontspannen is.
Dat gaat vanzelf, dat zit in jou.
Dit zorgen is geen bewuste keuze.
Het is geen “teveel”.
Het is een oud automatisme.
Een diep, onbewust weten:
‘als ik jou maar goed genoeg vasthoud, dan is het veilig’.
En juist daar zit de paradox.
Want je hond kan pas echt tot rust komen naast iemand die zélf een stevig anker is.
Aanwezig, maar niet perfect.
Dragend, zonder voortdurend te geven.
Bewust weet je dit meestal allang.
Onbewust kruipt een oud overlevingspatroon steeds weer achter het stuur.
Want ooit in je leven was het zo ontzettend nodig voor jou om voelsprieten te hebben, om net zolang te geven totdat je systeem veilig was.
Dat heeft jou gebracht waar je nu bent. Anders was dat nooit gelukt.
Weet dat je hierin niet alleen bent. En dat je niets fout doet.
Ook ik herken dit, omdat ik zelf ooit precies zo naast mijn hond stond. En pas later voelde wat er onbewust meespeelde.
En hoe dankbaar we onze honden mogen zijn dat ze ons brengen bij dit punt. Het punt wat ooit zo diendend was, maar je ontwikkeling belemmert. Nu je weet dat het ‘niet werkt’.
Met NEI werken we aan het loslaten van wat vroeger hielp, maar nu in de weg zit.
Zodat jij steviger naast je hond kunt staan
en je hond niet langer hoeft te dragen wat van jou is.
Met liefde, voor jou.
🤍