Recensies

Lees onderstaande recensies van tevreden klanten:
_________________________________________________________________________________________________________

Van Marie-José en Vito:

Vito

Net de zomer cursus ont-moeten-met-je-hond van Monique afgesloten.

Monique leert je niet alleen anders naar je hond te kijken,
ze leert jou ook hem te ZIEN én jezelf te zien.
Hoe mooi is dat ❤️

Puzzelstukjes vallen als dominosteentjes op hun plaats.

We hebben geleerd om totaal anders met onze honden te communiceren.
Zonder commando’s en brokjes, mét veel meer resultaat.
Vito en ik hebben er van genoten.

Aanrader van de bovenste plank!!!”

 

 

___________________________________________________________________________________________________

 

Van Margon Govers:

Vanaf dat Agua enkele weken oud is  komt Monique regelmatig op ons pad.
Omdat ik lichamelijk beperkt ben wilde ik (zo’n 11 jaar geleden) graag een hond die ik dingen kon leren om mij te helpen.

Mooi om te zien en te ervaren hoe zij het baasje bewust maakt van zijn/haar hond als spiegel.

teefje donkerroze ….. Agua

Na een puppy test, met de pups uit het nestje waaruit wij een teefje zouden krijgen, gaf Monique aan dat ‘teefje donkerroze’ 1 van de 2 favorieten was. Nadat Agua met goed gevolg de puppy-cursus bij Monique had afgerond heeft zij ons met veel liefde en geduld begeleid in het aanleren van hulptaken. Agua kan o.a. deuren op en dicht doen, van alles apporteren (handig gezien ik makkelijk dingen laat vallen 🙂 ) bijv. telefoon en sleutels, wasgoed in en uit het wasmachine doen en oud papier in de daarvoor bestemde doos deponeren.

Een half jaar geleden begon Agua opeens angstig te worden als ze buiten was. Als ik haar losliet lopen bleef ze vlak naast me lopen en wilde liefst op mijn scootmobiel zitten. Tijdens de gesprekken die ik hierover met Monique had werd ik mij (weer) bewust van de spiegel die Agua voor mij is. Ik ben toen anders gaan reageren op Agua op de momenten dat Agua angstig was. In combinatie met het gebruik van Bachbloesem remedies merkte ik na enkele weken enige verbetering in Agua’s gedrag, maar de angst ging niet helemaal over. Hierdoor vermoedde Monique dat er fysiek gezien iets aan de hand was. Ze heeft me toen gewezen op de mogelijkheid om wat speeksel en haren van Agua te laten testen door een holistisch dierenarts waar Monique regelmatig contact mee heeft. Dit heb ik laten doen en uit de tests bleek dat Agua o.a. allerlei voedselallergieën had. Agua krijgt sindsdien ander voer en al snel zag ik verbetering in haar gedrag. Momenteel is ze weer helemaal de oude, als ik haar los laat lopen struint ze heerlijk door het hoge gras en de struiken!

Dankjewel Monique voor al je advies en begeleiding!

 

 

 

__________________________________________________________________________________________________

Van Marieke van Berkel van Australian Labradoodle-kennel ‘Jolly Doodles‘:


Al driemaal was ik bij Monique welkom voor de meest geweldige puppytesten denkbaar.

Vol geduld en liefde begeleid ze alle pups door een prachtige verrijkte omgeving
waarbij ze hardop haar observaties en gevoel deelt.

Nergens zit druk achter, de pup mag in al zijn eigenheid op onderzoek uit gaan.

Aan het einde van een heerlijke middag vertrek ik altijd met een kladblok vol aantekeningen
en teruglezend na 1 of 2 jaar kloppen ze nog altijd prachtig.

 

 


Van Renée van Koot:

Monique heeft mij geholpen met mijn hondje Desi. Zij viel met regelmaat uit op straat.
En dat maakte mij onzeker. Doe ik het wel goed? Wat kan ik nog meer doen?

Het was een gesprek van ongeveer 2 uur waarin ik erg het gevoel had snel met Monique op 1 lijn te zitten.
Een erg prettig gesprek waaruit bleek dat ik het zelf eigenlijk best wel wist. Maar het vertrouwen ontbrak.
Dankzij de bevestiging van Monique dat ik het echt wel goed doorhad en goed bezig was, voelde ik me gesterkt.
Het was me nu nog duidelijker dat ik haar, zeker op bepaalde onzekere momenten, leiding moest geven.
Dit om haar steun te bieden en richting te geven. Hierdoor bleef de noodzaak tot uitvallen veel vaker uit.
Ik begrijp, mede dankzij Monique, dat ik veel uitval-gedrag kan voorkomen door haar ‘te lezen’ en te anticiperen op omstandigheden.

Ik ben Monique dankbaar voor de bevestiging die ik van haar kreeg dat ik op de goede weg zat. Gelukkig komt nu het vertrouwen vanuit mezelf.

Desi is een prikkelgevoelig hondje en kan erg reactief zijn als het te druk om haar heen wordt. Dus probeer ik rust en ruimte te creëren voor haar, waardoor ze zich veilig voelt. Het is niet altijd te voorkomen, maar heel vaak wel.

Ik zou Monique aan iedereen aanraden!


Van Marie-José van Beurden:

Ik heb een IJslandse hond, Baugi, van 8 jaar. Hij is mijn maatje. Samen hebben we allerlei cursussen gedaan o.a. behendigheid. Met hem kan ik lezen en schrijven.

Monique leerde ik kennen via anderen op Facebook. En heel toevallig bleek ze in t zelfde dorp te wonen als ik en algauw waren we elkaar tegengekomen tijdens een wandeling met onze honden in t park.

Begin 2017 merkte ik dat er iets niet klopte met Baugi. Het leek net alsof hij wat minder energie had. Wilde niet altijd lange wandelingen maken, sliep overdag steeds vaker en begon ons s’ nachts steeds vaker te roepen. Het werd steeds erger…. Na maanden ons iedere nacht rond 4 uur wakker maakte; rare geluiden maakte; vreselijk hard snurken als hij sliep; soms ineens weinig energie leek te hebben; af-en toe rook ik een niet herleidend putluchtje; ben ik met hem naar de DA gegaan. Volgens haar was er niets aan de hand (ondanks dat hij ineens een raar rochelend geluid maakte bij het onderzoek in zijn oren). Hij was een oudere hond vond ze ondanks dat Baugi 8 jaar was en dat is voor IJslandse honden niet oud. Oude honden ruiken wel vaker zei ze, ondanks dat een IJslandse hond helemaal geen hondenlucht heeft. Ook het steeds harder snurken en steeds minder energie hebben vond ze horen bij een oudere hond. Er was niets vreemds aan hem. De DA zei dat Baugi gedragsproblemen had en we maar een goede gedragstherapeute moesten zoeken. Ik vond die conclusie zo raar, te meer omdat ik Baugi kende. Hij is mijn maatje en ik zag niet dat hij een gedragsprobleem had.

Monique was meteen de enige waarvan ik wist dat ze me kon helpen. Ik had al zoveel van en over haar gelezen en ook hadden we met elkaar gepraat en denken we over veel dingen hetzelfde. Ik belde ik haar op en vertelde het hele verhaal. Monique vond het maar rare bevindingen van de dierenarts. Om zulke conclusie te kunnen trekken zonder echt goed onderzoek te doen.

Ze vertelde me dat Baugi helemaal geen therapie nodig had omdat dit niets te maken heeft met een gedragsprobleem.

Ze vertelde dat het tijdstip van het nachtelijk roepen al een indicatie is dat er lichamelijke problemen zijn, namelijk zijn longen. Ze adviseerde me naar een goede dierenarts te gaan die goed en verder kijkt dan alleen de buitenkant. Monique gaf me het adres door van een holistische dierenarts die werkt met Bio-resonantie. Monique had daar goede ervaring mee en aangezien ik haar vertrouwde heb ik Baugi laten onderzoeken door die dierenarts.

Ik kreeg ik de uitslag en ik moet zeggen dat ik hier heel erg geschrokken was. Hij bleek over de jaren veel te veel entingen te hebben gehad. Zijn immuunsysteem is daardoor afgebroken. Hij had longproblemen gekregen, zijn slijmvliezen waren aangetast. Zijn kennelhoest was niet goed aangepakt en is chronisch geworden. Hij had een gluten en melk/lactose allergie opgebouwd, net als een allergie voor vis, rund, kip en kalkoen. Miriam Berrevoets, de dierenarts, heeft Baugi behandeld met homeopathische middelen, mineralen en Bio-resonantie. We hebben ook zijn eten aangepast naar het eten wat hij wel mocht hebben. Omdat Baugi eigenlijk best wel ziek was zou dat ook een tijdje duren.

Nu bijna driekwart jaar later is alles bijna opgelost. Zijn energie is terug, rare geluiden maakt hij niet meer, putluchtje is weg en het harde snurken komt niet meer voor. Soms roept hij nog maar dat is bijna zeldzaam geworden.

Ik ben blij dat ik Monique heb leren kennen, ze weet waarover ze praat en heeft me geholpen met de juiste dierenarts vinden die Baugi ook weer zo goed als beter kon maken.

 


Van Dimph Jansen:

Max kwam bij mij toen hij al volwassen was. Ik had het  gevoel dat ik hem niet begreep. Dat hij me iets duidelijk wilde maken. Mijn vorige lab was een half jaar daarvoor overleden mijn maatje, onvoorwaardelijk. Na een aantal jaar van wanhopig proberen hem te begrijpen, een intense band te krijgen zoals met mijn vorige labrador kwam ik viavia bij Monique terecht.

Het voelde als thuiskomen, fijne sfeer, luisterend oor, feilloze observatie.

Na drie sessies maakte ze me duidelijk dat Max een heel andere hond was dan Astra. Dat ik die nog steeds in mijn systeem had. Toen ze dat zei voelde ik een enorm schuldgevoel opkomen en kon niets anders doen dan haar gelijk geven. Ook kreeg ik mee dat ik innerlijk dichter bij mezelf moest blijven en rust moest vinden. Niet zoveel energie aan anderen te geven.

Dat mijn lieve, rustige, zachtaardige Max me dat duidelijk wilde maken. Op hetzelfde moment ging Max bij Monique zitten alsof hij zich opgelucht voelde dat tenminste iemand hem snapte. Ik heb hem gevraagd of hij me wilde helpen de rust in mezelf te vinden. Toen kwam hij naar me toe ongelooflijk. De tranen rolden over mijn wangen.

Nu word hij in april hoop ik dertien jaar en ik voel een zielsverbondenheid met hem. De innerlijke rust is nog altijd lastig maar hij is mijn voorbeeld. Mijn lieve, trouwe Max, mijn maatje.

Ik ben heel dankbaar dat ik bij Monique terecht ben gekomen en dat ze me het goede spoor heeft helpen vinden.


Van Petra Verhees en Terra:

Als puppy mocht ik naar Monique op cursus.
Dat was super leuk omdat ik alle vakkundige aandacht had.
Het gaf het vrouwtje veel rust en vertrouwen in mij.
Door de gesprekken en ‘spiegelen’ heeft het vrouwtje geleerd dat ik veel opvang van haar gedachten en gedrag.

Daardoor is onze band nu vol vertrouwen en vol liefde.

Voor ons is Monique een uniek en pracht mens!!