Hondenscholen, Instructeurs en
Gedragstherapeuten:
weet waar je terecht komt...
?
De begrippen:
(Kynologisch) Instructeur:is geschoold om eigenaren van honden bij te brengen hoe zij hun hond op positieve wijze bepaalde trainings-oefeningen (zit/af/los/volg/hier enz) kunnen aanleren.
(Kynologisch) Gedragstherapeut: is opgeleid om deskundig advies op maat te geven aan eigenaren over het (voorkomen van ongewenst) gedrag van hun hond in allerlei situaties. |
Je kunt natuurlijk op internet iemand in de buurt zoeken,
of naar iemand toe gaan omdat een kennis daar ook traint,
of simpelweg naar de goedkoopste gaan.
Het aanbod van hondenscholen,
instructeurs en gedragstherapeuten is namelijk enorm,
je vindt ze werkelijk overal.
Er zijn er die de moderne methodes volgen en positief werken..
Er zijn er die minder met de tijd zijn meegegaan
en nog steeds straffend werken...
Er zijn er die vinden 'dat ie het maar moet doen omdat jij zijn baasje bent'..
of die vinden 'dat ie maar eens moet voelen wie de baas is'..
en er zijn er die de bekende klok hebben horen luiden
en daarom vinden 'dat je alles moet negeren'..
enz enz.
En dat grote aanbod komt omdat de situatie in Nederland
helaas nog steeds zo is,
dat iedereen een hondenschool kan beginnen,
of zich instructeur of gedragstherapeut mag noemen, jij dus ook!
Hang een bordje op met 'gedragsdeskundige',
maak een website met daarop (veelal gestolen!) teksten
en men gelooft je op je woord...hoe slecht de adviezen ook zijn.
Er worden op dit moment nog geen (opleidings)eisen oid gesteld.
Ook hondenscholen die aangesloten zijn bij
een vereniging zijn helaas geen garantie voor kwaliteit van
de 'instructeurs'
;
het zijn jammergenoeg nog steeds geen beschermde beroepen.
De ontwikkelingen op dit gebied zijn wel gunstig,
dus binnenkort komt hier dan eindelijk verbetering in
en mag er alleen les gegeven worden door
gediplomeerde instructeurs.
Dat wil echter niet zeggen dat iedereen die zich
instructeur noemt een 'hobbyist' is,
(en ook onder de hobbyisten zitten 'natuurtalentjes')
maar het is wel duidelijk dat je goed moet opletten waar je terecht komt.
Onder het mom van 'zo trainen we hier al jàren'
worden er namelijk nog steeds volop verouderde,
en voor de hond vaak pijnlijke
methodes gebruikt en uitermate schadelijke adviezen gegeven
uit de tijd dat er nog lang zoveel niet wetenschappelijk onderzoek
naar hondengedrag werd gedaan.
Laat staan dat er fatsoenlijke opleidingen voor
instructeurs en gedragstherapeuten bestonden.
Maar de ontwikkeling staat ook in 'hondenland' niet stil en er
worden de laatste jaren steeds nieuwe inzichten ontwikkeld over
hondengedrag en de manier waarop honden iets aan- of afleren.
En....hoe we kunnen voorkomen dat een hond probleemgedrag gaat vertonen.
Dit heeft tot gevolg dat er ook steeds
nieuwe (positieve) trainings- en opvoedingsmethodes,
tot stand komen, waarmee honden
-mits op juiste wijze toegepast-
op een diervriendelijke manier
de commando's aanleren en
waarmee ongewenst gedrag voorkomen
of omgebogen wordt.
Maar het verschil gaat veel verder dan diervriendelijkheid,
want de meeste hobbyisten zijn niet in staat zijn tot het
'lezen' van een hond en het vaststellen
van de werkelijke oorzaak van bepaald gedrag.
En dus hun adviezen baseren op ...???...
...vanalles, behalve op de werkelijke, soms dieper liggende oorzaak.
Met alle gevolgen van dien, en de rekening voor jou en je hond.
Een gediplomeerd instructeur of gedragstherapeut
is juist opgeleid om maatwerk te leveren;
om rekening te houden met alle facetten
die een rol spelen bij het
aan- of afleren van gedrag en
zodoende een sluitende diagnose te stellen.
En om bij de adviezen rekening te houden
met de mogelijkheden en beperkingen van de hond en de eigenaar.
En last but not least...zijn zìj in staat om je te helpen de gebruiksaanwijzing
van je eigen hond te vinden zodat je in de dagelijkse omgang
optimaal van elkaar kunt genieten.
De nieuwste inzichten en methodes krijg je aangereikt als je bij een
gerenommeerd opleidingsinstituut een opleiding voor
instructeur of gedragstherapeut volgt
en natuurlijk op de diverse seminars, lezingen
en in vakliteratuur.

Het is dus verstandig om te beginnen met
bij jezelf te rade te gaan welke manier
van omgaan met je hond bij jòu past en om vervolgens
goed te kijken naar wie je toe gaat met je hond.
Er is immers keus genoeg!

Hoe vind je nou als hondeneigenaar je weg naar
een goede hondenschool of gedragstherapeut
in deze wir war van aanbod??
Onderstaand volgt een aantal tips dat je op weg helpt bij je zoektocht.
Veel informatie kun je telefonisch krijgen of op een website vinden,
maar het is altijd een goed idee om zelf te gaan kijken en
even kennis te gaan maken met degene die jou en je hond zal gaan helpen.
Geef je ogen en oren goed de kost en laat ook zeker je gevoel meespreken.
Waar je zoal op kunt letten bij het vinden van
een geschikte hondenschool/gedragstherapeut:
* Is deze persoon gediplomeerd?
Hoe recent is hij/zij opgeleid en op welk nivo?
Wat wordt er gedaan aan het bijhouden van kennis?
Is deze persoon lid van een branche-organisatie
(zoals: O&O of Cynophilia)?
Het is heel verstandig om inzage te vragen in
de diploma's van degene waar je je hond aan toevertrouwt.
De reactie op deze vraag geeft je ook weer informatie....
Een gediplomeerd instructeur/gedragstherapeut zal je
zonder meer de benodigde papieren overleggen.
Sterker nog, die zal blij zijn om met een
eigenaar te maken te hebben die gaat voor kwaliteit.
Hoe vager of ontwijkender de reactie,
hoe meer alarmbellen er gaan rinkelen...
want dan zit het met de diploma's niet goed.
Wegwezen dus!
En zeer zeker óók wegwezen als je hond als 'dominant'
wordt bestempeld. Als er ièts ouderwets en
achterhaald is, is het wel het begrip 'dominant'.
Dat is ècht een signaal van niet op de hoogte zijn
van hoe het werkelijk in elkaar steekt
tussen honden en eigenaren.
* de methode;
Welke methode wordt er gehanteerd?
Ligt de nadruk op belonen of op straffen?
Wordt het gewenste gedrag gestimuleerd
(moderne, positieve (clicker)training),
of krijgt de hond de kans om de fout in te gaan
en wordt dit vervolgens gecorrigeerd?
* wat is het beleid ten aanzien van slipkettingen?
Wordt er met slipkettingen gewerkt?
Dan weet je zeker dat corrigeren hoog in het vaandel staat.
Dat zegt weer wat over de trainingsmethode
èn over het kennisnivo.
(Moderne, bijgeschoolde methodes maken
hier al lang geen gebruik meer van.)
* de groepsgrootte;
Hoeveel cursisten zitten er in een groep op een hondenschool?
Is er voldoende persoonlijke aandacht voor iedereen?
Hoe lang staan de cursisten op elkaar te wachten?
Krijgt iedereen hetzelfde advies,
of is er ruimte voor maatwerk en
wordt er rekening gehouden met
onderlinge verschillen in de honden en eigenaren?
* de groepssamenstelling;
Bestaat de groep uit honden van
dezelfde leeftijd/trainingsnivo of juist niet?
En waarom?
* Hoe zijn de lessen opgebouwd?
Ligt de nadruk op het aanleren van oefeningen of
wordt er ook theorie over hondengedrag behandeld?
* Krijgen cursisten de uitleg ook op papier mee (hand-outs)?
Of wordt het alleen verteld en moet je thuis maar zien hoe je het redt
met de opbouw van een oefening?
* Komt de opvoeding van honden aan de orde?
Of gaat het alleen om het aanleren van oefeningen?
* Wat gebeurt er met honden die probleemgedrag vertonen?
Is er deskundigheid ‘in huis’ om de eigenaren te begeleiden?

Bovenstaande punten geven hopelijk een houvast om je eigen wensen
omtrent de kwaliteit te bepalen.
Daarnaast is natuurlijk ook de sfeer heel belangrijk.
Het is tenslotte wel de bedoeling dat jij èn je hond met plezier gaan trainen!

Bij recent gediplomeerde instructeurs en gedragstherapeuten
mag je ervan uitgaan dat je met je hond in goede handen bent.
En dàn leer je als eigenaar je hond begrijpen en sturen
en wordt er aan een goede gehoorzaamheid,
het voorkomen van probleemgedrag
èn een prima onderlinge vertrouwensband gewerkt.
|