JACQUET

Na jaren van wachten tot de omstandigheden zo gunstig mogelijk waren
voor het houden van een hond en het zoeken naar een ras dat mij past,
ging in 1994 eindelijk mijn wens in vervulling:
Ik kreeg mijn eerste hond: Jacquet, een zwarte Pyreneese Herder.
Een pittige reu van de kennel Des Gambis.


Jacquet des Gambis

De keuze voor dit ras is heel erg bewust gemaakt,
want ik stond te popelen
om 'iets' met honden te kunnen gaan doen.
En Pyreneese Herdertjes zijn nu eenmaal actieve hondjes
die een hekel hebben aan saaïgheid.

De 13 prachtige jaren die Jacquet in mijn leven is geweest,
stonden volledig in het teken van ‘leren’.
Zijn komst heeft mijn leven compleet veranderd:

Zijn enorme werklust bezorgde mij,
door de vele geweldige cursussen
die we samen hebben gevolgd,
een schat aan ervaringen over
hoe honden leren.
Vervolgens werd ik zelf instructrice.

Door zijn gebruiksaanwijzingen ben ik me in
hondengedrag gaan verdiepen en werd ik
gedragstherapeut voor honden.

Zijn lichamelijke klachten leidden mij
naar Hella Mentjox,
van wie ik veel heb geleerd over
alternatieve geneeswijzen.

Naast alles wat ik van Jacquet heb mogen leren,
heeft hij mij veel waardevolle
vrienden en vriendinnen bezorgd.

Maar boven alles was hij vooral een hele leuke hond
die altijd in was voor actie en een geintje.
Èn een lieve hond die mijn tranen likte als ik verdrietig was.
Een hond met wie mijn leven zó verweven was,
dat ik het ontzettend moeilijk en pijnlijk vind
om te accepteren dat zijn taak op aarde erop zit.

Maar ik ben hem onbeschrijflijk dankbaar
voor alles wat hij mij heeft gegeven.
Zonder hem stond ik niet waar ik nu sta,
ik had geen betere aardse leermeester kunnen treffen!

Ik vind het onvoorstelbaar mooi dat ik dit
alles van Jacquet heb meegekregen.
Wat een wereldhond……..

Al is Jacquet nu niet meer op aarde,
mijn Engel zal hij altijd blijven.

Lieve Jacquet, DANKJEWEL !

Je t'embrasse...